بوشهری ها /تعطیلی مدارس و فضاهای آموزشی در بوشهر به دلیل بحرانهای متعددی نظی؛ کرونا، جنگ و... روند آموزش را از مسیر سنتی و حضوری به سمت فضای مجازی سوق داده است. هرچند این گذار اجباری در نگاه نخست راهکاری برای تداوم جریان یادگیری به نظر میرسید، اما در عمل به بستری برای نمایان شدن شکافهای عمیق ساختاری و بیعدالتیهای آموزشی در بوشهر مانند سایر نقاط کشور شد. تداوم آموزش در بستر زیرساختهای ضعیف اینترنتی در حالی رخ میدهد که دانشآموزان بوشهری همچنان با چالشهای فنی گسترده دست و پنجه نرم میکنند، وضعیتی که امروزه آثار مخرب آن بر بدنه دانشآموزی و دانشجویی استان بهطور ملموسی مشهود است.
زیرساختهای ناکارآمد
نخستین و ملموسترین چالش در این زمینه، ناکارآمدی زیرساختهای اینترنتی و پلتفرمهای آموزشی است که برای مدیریت بحران طراحی شدهاند. برخلاف پیشرفتهای جهانی که به سمت ابزارهای تعاملی پیشرفته و بسترهای دیجیتال با قابلیتهای متنوع گام برداشتهاند، تمرکز بر پلتفرمهای داخلی که از همان روزهای نخست با انتقادات گسترده کاربران، معلمان و خانوادهها روبرو بودند، مسیر آموزش را به بنبست کشانده است. در حقیقت این پتلفرمها، نهتنها از حیث پهنای باند و پایداری شبکه در بسیاری از مناطق بوشهر با مشکلات عدیده روبرو هستند، بلکه از منظر رابط کاربری و امکانات تعاملی، فاصلهای معنادار با استانداردهای جهانی دارند. برای دانشآموزانی که در مناطق محروم یا حتی حاشیه کلانشهر بوشهر با قطعیهای مداوم و کندی سرعت اینترنت دست و پنجه نرم میکنند، این پلتفرمها عملاً به سدی در برابر یادگیری تبدیل شدهاند، یعنی به جای آنکه ابزارهای آموزشی پلی برای ارتباط باشند، به عاملی برای سرخوردگی و افت تحصیلی تبدیل شدهاند که انگیزه یادگیری را در دانشآموزان سرکوب میکند. هنگامی که تعامل چهرهبهچهره در محیطهای مجازی برای درک مفاهیم درسی حیاتی است، قطعیهای مکرر صدا و تصویر باعث شده تا ارتباط میان معلم و شاگرد به حداقل برسد و کیفیت انتقال مفاهیم علمی به شکلی نگرانکننده کاهش یابد.
هزینه های یکسان آموزش آنلاین وحضوری
از سوی دیگر، در شرایطی که کیفیت آموزش مجازی در بوشهر با کلاسهای حضوری قابلمقایسه نیست، رویکرد نظام آموزشی نسبت به شهریهها و نحوه ارزیابی دانشآموزان به چالشی جدی تبدیل شده است. خانوادهها در بسیاری از مدارس غیرانتفاعی همچنان شهریههای کامل کلاسهای حضوری را پرداخت میکنند، در حالی که خدمات آموزشی ارائهشده در بستر مجازی نه تنها بازدهی حداقلی دارد، بلکه فاقد استانداردهای آموزشی لازم است. تحمیل هزینههای گزاف به خانوادهها در کنار برگزاری آزمونها به صورت حضوری، علیرغم آموزشهای ناقص و کیفیت نامطلوب در فضای مجازی، چرخهای معیوب و ناعادلانه ایجاد کرده است. برگزاری امتحانات حضوری از دانشآموزانی که ماهها در بستر نامطمئنِ آموزش مجازی درس خواندهاند، مصداق بارز بیعدالتی آموزشی است که استرس و فشار روانی مضاعفی را بر دانشآموزان و خانوادههای آنها وارد کرده است. این تضاد میان محتوای آموزشی بیکیفیت و آزمونهای سختگیرانه حضوری، نتیجهای جز اضطراب برای دانشآموزان و ناامیدی برای والدین در بوشهر به همراه نداشته است.
شکاف دیجیتالی و بازتولید فقر آموزشی
این گزارش حاکی است، همچنین دانشآموزان مناطق محروم بوشهر که به اینترنت پایدار یا سختافزارهای لازم مانند تبلت و لپتاپ دسترسی ندارند، به طور کامل از چرخه آموزش باکیفیت حذف شدهاند. این مسئله به معنای بازتولید فقر و محرومیت در نسل آینده استان است که پیامدهای آن تا دههها گریبانگیر جامعه خواهد بود. بی توجهی به این شکاف دیجیتالی، در واقع نادیده گرفتن حقوق اساسی دانش آموزان بوشهری برای دسترسی برابر به آموزش است. در حالیکه آمارهای رسمی گاهی از برگزاری موفق کلاسهای آنلاین سخن میگویند، واقعیتهای میدانی در استان روایت دیگری از ترکتحصیلهای پنهان، افت شدید پایههای علمی و عقبماندگی تحصیلی دانشآموزان دارد. پیامدهای این وضعیت تنها محدود به فضای آموزشی نمیشود، بلکه آسیبهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی گستردهای را برای بوشهر به همراه داشته است. افت کیفیت یادگیری منجر به کاهش سطح مهارتهای نسل آینده خواهد شد که آثار آن در آینده بازار کار و توسعه آتی استان نمایان میشود. فشارهای روانی ناشی از استرس امتحانات و بلاتکلیفی آموزشی، سلامت روان دانشآموزان و خانوادهها را تحتالشعاع قرار داده است. در حقیقت شکاف آموزشی ایجادشده باعث میشود فرزندان خانوادههای کمدرآمد که دسترسی کمتری به ابزارهای کمک آموزشی دارند، در رقابتهای علمی و آینده شغلی خود شکست خورده و نابرابریهای موجود در نسلهای آینده بازتولید شود.
وضعیت کنونی حاصل غفلتهای ساختاری و نبود ارادهای جدی برای نوسازی نظام آموزشی در بوشهر همچون دیگر نقاط کشور است وحکایت از تکرار تجربههای تلخ گذشته در کلاسهای آنلاین بیکیفیت و بدون برنامه نشان میدهد که درسهای لازم از بحرانهای پیشین گرفته نشده است. به باور کارشناسان؛ عبور از این وضعیت نیازمند تحول بنیادین در نگاه به مقوله مدرسه و دانشگاه است، که عنوان یک اکوسیستم آموزشی که باید در هر زمان و هر مکان برای تمامی دانشآموزان بوشهری بهصورت امن و پویا در دسترس باشد. قطعاً این امر جز با سرمایهگذاری واقعی، بهرهگیری از دانش روز دنیا و کنار گذاشتن رویکردهای انحصاری محقق نخواهد شد.