سهم ناچیز پایتخت انرژی از ویترین سلامت
تدوین طرح جامع توسعه زیرساختهای درمانی عسلویه؛ گامی در مسیر جبران عقبماندگیهای تاریخی
کد خبر: 185810
تاریخ: 1405/4/30 18:29
بوشهریها|بحران سلامت در عسلویه؛ ضرورت تخصیص درآمدهای صنعتی به توسعه فوری زیرساختهای درمانی.
بوشهری ها /پیام عسلویه- نام عسلویه همواره با واژههایی چون «مرکز ثقل اقتصادی» و «پایتخت انرژی ایران» گره خورده است؛ منطقهای راهبردی که با میزبانی از بزرگترین مخازن گاز جهان و ابرپروژههای پتروشیمی، به عنوان شریان حیاتی اقتصاد و تامینکننده اصلی درآمدهای ارزی و ملی کشور شناخته میشود. با این حال، پشت دیوارهای بلند و شعلههای سرکش فلرها که شب و روز این بندر صنعتی را روشن نگه میدارند، واقعیتی تلخ و گزنده جریان دارد. تضاد آشکار میان درآمدهای هنگفت حاصل از تولید انرژی و فقر شدید زیرساختهای مدنی و خدمات عمومی، بهویژه در بخش بهداشت و درمان، سالهاست که به عنوان یکی از بزرگترین چالشهای رفاهی و امنیتی منطقه خودنمایی میکند.
عسلویه با وجود جذب هزاران نیروی کارگر، مهندس و متخصص و افزایش متراکم جمعیت بومی و مهاجر، هنوز از داشتن یک شبکه درمانی استاندارد و متناسب با ریسکهای صنعتی محروم است؛ خلأ بزرگی که شهروندان و جامعه کارگری آن را ناگزیر ساخته تا برای سادهترین تا پیچیدهترین امور درمانی خود، رنج سفرهای طولانی و پرمخاطره به شیراز یا دیگر شهرهای همجوار را به جان بخرند.در چنین شرایطی، انتشار خبر تدوین طرح جامع توسعه زیرساختهای درمانی عسلویه از سوی معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، هرچند نویدبخش اصلاح برخی ساختارهای فرسوده و ناقص است، اما همزمان بهانهای است برای بازخوانی پرونده انباشت مطالبات درمانی در این هاب صنعتی.
سفر اخیر معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر و بازدید از پروژههای نیمهتمام نظیر ساختمان دیالیز عسلویه، نشاندهنده وقوف دیرهنگام مسئولان بر ضرورت تسریع در پروژههای زمینمانده است.
تکمیل این پروژهها، بهویژه بخش دیالیز و توسعه بیمارستان تامین اجتماعی که با همکاری مشترک دانشگاه علوم پزشکی و سازمان تامین اجتماعی در حال پیگیری است، حداقل انتظار جامعه محلی برای کاهش آلام بیماران خاص و جلوگیری از سفرهای درمانی غیرضروری به مرکز استان است. اما واقعیت این است که مواجهه با بحرانهای بهداشتی عسلویه نیازمند نگاهی کلانتر و فراتر از راهاندازی چند تخت دیالیز یا تجهیزات معمول پاراکلینیکی است.عسلویه به دلیل ماهیت کارکردی خود، بستری با ریسکهای زیستی بیسابقه است.
بار سنگین آلودگی هوا، انتشار مداوم گازهای سمی در محیط و حضور در معرض ترکیبات هیدروکربنی، طی سالهای اخیر شیوع بیماریهای صعبالعلاج و بهویژه انواع سرطانها را در میان ساکنان محلی و شاغلان صنایع به طرز چشمگیری افزایش داده است.
علاوه بر مخاطرات مزمن زیستمحیطی، خطر دائمی حوادث کارگاهی، آتشسوزیهای صنعتی در ابعاد وسیع و حوادث ناشی از ترافیک سنگین راههای مواصلاتی، نیاز به زیرساختهای پیشرفته و اورژانسهای تخصصی تروما و سوختگی را در این منطقه به یک ضرورت حیاتی و اضطراری تبدیل کرده است.
در حالی که استانداردهای جهانی ایجاب میکند مراکز بزرگ صنعتی مجهز به مدرنترین مراکز درمانی و پیشگیری باشند، پایتخت انرژی ایران همچنان با استانداردهای اولیه سلامت فاصلهای نجومی دارد.
حل پایدار این معضل دیرینه و عبور از بحران سلامت در جنوب استان بوشهر، در گرو تغییر رویکرد وزارتخانههای متولی و بهویژه مسئولیت اجتماعی شرکتهای بزرگ نفتی و پتروشیمی مستقر در منطقه است.
همافزایی میان دانشگاه علوم پزشکی، سازمان تامین اجتماعی و وزارت نفت نباید صرفاً در قالب تفاهمنامههای کاغذی و بازدیدهای دورهای خلاصه شود؛ بلکه باید به عنوان یک الزام قانونی و حاکمیتی در قالب سهمی مشخص از درآمدهای جاری منطقه به توسعه و تجهیز بیمارستان تخصصی و فوقتخصصی عسلویه اختصاص یابد.
تا زمانی که منابع مالی حاصل از ثروتهای خداداد گاز به طور مستقیم در شریانهای بهداشتی و زیستی همین منطقه تزریق نشود، طرحهای توسعهای با کندی پیش خواهند رفت و مردم صبور و کارگران سختکوش عسلویه همچنان بهای گزاف تولید انرژی کشور را با سلامت و جان خود پرداخت خواهند کرد.
| لینک مطلب: | http://booshehriha.ir/News/185810.html |