
بوشهری ها / «نیمکرهای دیگر از خودم»، دومین مجموعه شعر نگار نادرپور در قالب «شعر سپید» است؛ که با صفحهآرایی فرسیما محمدیان، در بهار ۱۴۰۵ توسط انتشارات «شنابا» به زیور طبع آراسته شده است.
نادرپور که پیش از اینها در خرداد ۱۳۹۴ با انتشار مجموعه «دوَران ماه روی تن برکه» نام خودش را در ردیف غزلسرایان توانای استان بوشهر معرفی کرده بود، اینبار با «بیرون پریدن از صف» و دگردیسی اندیشه، فرم و زبان، شاهد جستار تازهی شاعر در حوزه «شعر آزاد» هستیم.
شاعر مجموعه « نیمکرهای دیگر از خودم» در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به چرخش نگاه شاعر از اقلیم غزل به شعر آزاد گفت: عشق به سرودن غزل همیشه در وجود من بوده و هست. دنیای فکری و زبانی من در غزل هیچ وقت دنیای سادهای نبوده و دوست داشتم با خلق دنیایی متفاوت از تصاویر، روایتها و ساختارشکنیها به زبان و امضای شخصی برسم، در عین حال که غزل موسیقی و ظرفیتهای فراوانی دارد؛ اما به مرور در برههای از زمان احساس کردم جهان ذهنی من از قالبها باید فراتر برود و گستردهتر بشود. از این رو ماندن در یک فضا و قالب شعری، من را راضی نمیکرد و به سمت شعر سپید گرایش پیدا کردم.
شعر برای من لذت کشف مسائل زیست انسانی است
نگار نادرپور با اشاره به پررنگ بودن مثلث «عشق، فلسفه و هستیشناسی» در اشعارش خاطرنشان کرد: عشق عنصر حرکت جهان هستی است و مسائل دیگر زیر سایهی عشق است که انسان را به درک هستی میرساند. از نظر من شعر اگر خالی از عشق، فلسفه، اندیشههای هستی شناسی باشد نمیتواند چیزی به مخاطب اضافه کند؛ در واقع برای من لذت کشف مسائل زیست انسانی است که به شعر من هویت میبخشد.
وی با اشاره به نام این مجموعه اظهار کرد: «نیمکرهای دیگر از خودم»، اشاره به بخشی از وجود انسان هست که کمتر شناخته شده است. جایی که خاطره، رویا، ترس و عشق، ناخوداگاه در آن حضور دارند و در مورد نیمهی پنهان وجود انسان حرف میزند.
وی تصریح کرد: «نیمکرهای دیگر از خودم» برای من فقط نام یک کتاب نیست، اشاره به یک مرحلهی تازه در زندگی ادبی من است. پیش از این، بیشتر در قالب غزل فعالیت میکردم؛ اما در این مجموعه هم نامم تغییر کرده و هم از غزل به سپید رسیدهام. بنابراین احساس میکنم این کتاب نوعی مواجهه با بخش دیگری از من است که فرصت پیدا کرده خودش را نشان بدهد و مخاطب با شخصیت و زبان شعری من روبهرو میشود.
نادرپور در پاسخ به این پرسش که « این مجموعه ریشه در کدام جریان شعری معاصر دارد؟» عنوان کرد: اشعار من در بستر شعر سپید معاصر قرار میگیرد. من این اشعار را به جریان خاصی محدود نمیکنم و بیشتر به دنبال شکل دادن به زبان شخصی خودم بودم.
شاعر و منتقد بوشهری در گفتگو با خبرنگار مهر با ابراز خرسندی از چاپ این مجموعه گفت: «نیمکرهای دیگر از خودم بازخوانی نگاه هستیجویانه و خلجانهای روحی زنی که در برابر یأسهای فلسفی زانو نمیزند، بلکه با اشتیاقی نوبرانه دستهایش را میگشاید تا پذبرای خطرات طوفان باشد.
شاعر با نگاهی نامتعارف در عین اندیشگانی و چند لایگی متن، درصدد عدول از نحو طبیعی کلام و جور دیگرنویسی است.
غلامرضا ابراهیمی افزود : شعر نادرپور شناسنامهدار است. اکثر شعرها در عین آشناییزدایی و روایت غیر خطی، ساختار منسجم علی و معلولی دارند. همگرایی تصاویر انتزاعی و عینی، وابسته به درک روشن شاعر از دکلماسیون طبیعی گفتار و برجستهسازی حسهای واقعی است.
وی با اشاره به عناصر روایی و ساحت زبانی و بیانی تازه در این مجموعه گفت: عناصر روایی به شیوهی واگرایانه در تعامل با معرفت تازه از اشیا، منجر به گزارههایی شدهاند که با قطع و وصل ناگهانی در ایماژها، ظرفیتهای بالقوه ویژهای را میآفریند و شاعر با تکیه بر آنها کلیت انداموارهی متن را میآفریند.
ابراهیمی با توجه به ویژگیهای برجسته کتاب افزود: «برجستهسازی زبان، رویکردهای فرمیک، چشماندازهای عینی، غریبهگردانی، تکثر متن و حس زنانگی » از جمله مولفههایی است که به این مجموعه طعم دلچسب و دلپذیر بخشیده است.
| لینک مطلب: | http://booshehriha.ir/News/186000.html |