جهانشیر یاراحمدی:

در این سه سال به جای «نقد»، «نق» شنیدم

انجمن های هنری یکی از موثرترین بازوهای متولیان فرهنگی در استان ها و مناطق مختلف هستند. فعالیت و برنامه های مدون آنها، می تواند ابزاری برای رشد، بالندگی و شکوفایی در حوزه مربوط باشد.

بوشهری ها /سودابه زیارتی؛ این مساله البته در گرو حمایت ادارات ارشاد در استان ها نیز بوده و تعامل این دو با هم نقشی موثری بر افزایش سطح فرهنگ و هنر و شناخت هرچه بیشتر ظرفیتهای هنری خواهد داشت. روزنامه «پیام عسلویه» بنا دارد طی سلسله گزارش هایی که در این شماره و شماره های آتی منتشر می کند، با روسای انجمن های هنری و فرهنگی استان بوشهر گفتگو کرده و برنامه ها، مشکلات و چالش های پیش روی آنها را جویا شود و آن را در اختیار خوانندگان خود قرار دهد. در همین ارتباط و در نخستین گام، گفتگویی را با رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان بوشهر-جهانشیر یاراحمدی- انجام داده ایم که در ادامه می خوانید:

انجمن را در چه وضعیتی تحویل گرفتید و در آن زمان چه چالش های اساسی در پیش رویتان داشتید؟
برای تعریف وضعیتی که مدنظر شماست و من نمی دانم چیست، باید بگویم انجمن هنرهای نمایشی هم مانند سایر انجمن ها فعالیت می کرد و به حیاتش ادامه می داد. اما مهمترین چالش در واقع چگونگی ارتباط انجمن با نماینده عالی وزارت ارشاد یعنی مدیر کل ارشاد استان بود. واقعیت این است که برای به نتیجه مطلوب رسیدن رویدادهای تئاتری یک استان معتقدم باید رابطه مطلوبی بین انجمن و اداره کل برقرار باشد. این رابطه خوب قطعا نتایج خوبی خواهد داشت. کما این که در سه سال گذشته همه رویدادها نتیجه چنین تفاهمیست. در آن زمان چنین ارتباطی وجود نداشت، ولی به محض روی کار آمدن این انجمن این مهم به بهترین شکل ممکن انجام شد. در حوزه تخصصی نیز، معیارهایی مدنظرم بود که باید در برنامه ها و اهداف مدنظر لحاظ می کردم.
امروز بعد از سه سال که آن برنامه ها را دنبال کرده ایم، به بخش عمده ای از آن اهداف دست یافته ایم. ادامه مسیر در واقع بالندگی و رشد در این مسیر است که امیدوارم روز به روز سرعت بیشتری بگیرد.
برای رفع مشکلات و نیز رونق تئاتر استان چه کارهایی انجام دادید؟ فکر می کنید چهار اقدام اساسی که در این زمینه انجام داده اید، چه چیزهایی هستند؟
کلیه برنامه هایی که از روز نخست در این انجمن شکل گرفت و انجام شد، همه با نیت تاثیرگذاری بر تئاتر استان انجام شده. هر کدام نیز به نوبه خود در روند رو به رشد تئاتر استان در سطح کشور اهمیت داشته است:
الف)ثبت 29 گروه تئاتری
 پیش از این انجمن، فقط پنج گروه ثبت شده تئاتری در استان وجود داشت، الان در مهرماه 96،-تعداد گروه های ثبت شده، 34 گروه است. در واقع 29 گروه را در این مدت ثبت کردیم و مجوز دریافت کردند. (پرونده دو گروه «ایلیا»گناوه و «چهارصندوق» کنگان نیز از دوره قبل به بوته فراموشی سپرده شده بود که با پیگیری این انجمن، مجوز هر دو گروه صادر شد.)
آنان که با ساختار کشور آشنا هستند و می دانند که در چهارسال گذشته روند سیاست گذاری تئاتر استان ها بر اساس گروه های ثبت شده انجام می شود، به خوبی می دانند، ثبت رسمی این گروه ها، گام بلندی در این زمینه بوده است.
ب) افتتاح مجموعه تئاتر شهر بوشهر
دقیقا در شصتمین روز کاری این انجمن در تاریخ سی‌ام شهریورماه 93، مجموعه تئاتر شهر بوشهر افتتاح شد. افتتاح این مجموعه در واقع اختصاص پیدا کردن یک ساختمان مستقل برای تئاتر که در راستای سیاست های کلی تئاتر کشور بود، گام مهمی برای توسعه تئاتر بود که از قبل آن فضاهای تمرینی بیشتری در اختیار گروه ها قرار گرفت و اخیرا نیز یک پلاتو تخصصی با قابلیت های اجرا، با تجهیز نور و صدا در این مجموعه اتفاق درخوری رقم خورد.
ج) رشد اجراهای عموم
نکته کاملا محسوس سه سال گذشته، رشد اجراهای عموم تئاتر در سطح استان است. اتفاقی در راستای سیاست گذاری تئاتر کشور و بر مبنای شعار «تئاتر برای همه» است. خوشبختانه خود گروه های تئاتری و کارگردانان در این چند سال گذشته به این مهم رسیده اند که می توان با دور شدن از جشنواره ها و سوق پیدا کردن به سمت اجرای عموم از تئاتر بیشتر و بهتر لذت برد. بر این اعتقادم که هنوز هم می توان شدت بیشتری به این مهم بخشید. در این راستا ما نیز تلاش کردیم از اجراهای عموم حمایت کنیم. امیدوارم شرایط انجمن به گونه ای باشد که در سال 96 نیز بتوانیم در حد وسع و توانمان گروه های تئاتری را حمایت کنیم.
د: آموزش
اگر چه در سه سال گذشته، چندین کارگاه آموزشی برگزار شد، اما واقعیت آنست که بسیار بیش از این به آموزش نیازمندیم. با این حال نمی توان از این آسیب فرار کرد که اهالی تئاتر ما آموزش‌گریز هستند. این یکی از معضلات اساسی تئاتر ماست. هنرمند تئاتر همواره به آموزش نیاز دارد. بخشی از این آموزش ها بر عهده خود هنرمند است. مثلا دیدن آثار نمایشی و نیز مطالعه تخصصی؛ و بخشی دیگر هم استفاده کردن از تجربه دیگران در کارگاه های آموزشی است. در این زمینه باید تلاش بسیار کرد.
ه) جایگاه تماشاگران در سالن های مجموعه تئاتر شهر بوشهر
یکی از مهمترین مطالبات جامعه تئاتری از سویی و نیز مردم از سوی دیگر، جایگاه تماشاگران بود که به شدت غیر استاندارد بود. از همان سال 93، شروع به کار انجمن، این موضوع پیگیری شد و در یک سال اخیر شدت بیشتری پیدا کرد و خوشبختانه با تلاش مستمر تقریبا یک ساله‌، شهریورماه 96‌، این مهم به نتیجه رسید. حالا تماشاگران می توانند با خیال آسوده بر صندلی های خود بنشینند و با راحتی و آرامش تئاتر ببینند. این رویداد برای تئاتر استان ما‌، اتفاق کمی نیست.
و) ساخت تماشاخانه جدید
در کنار فعالیت های صورت گرفته، ساخت یک تماشاخانه جدید نیز در مجموعه تئاتر شهر در دستور کار قرار گرفت؛ یکسال پیگیری و انجام کارهای کارشناسی سرانجام نتیجه داد و خردادماه امسال ساخت این تماشاخانه آغاز شد. این تماشاخانه اگرچه الان در اختیار گروه های نمایشی هست ولی هنوز رسما افتتاح نشده است که انشالله به زودی افتتاح خواهد شد. این تماشاخانه مجهز به سیستم صدا و نور نیز است و به زودی به نام یکی از هنرمندان نیز مزین خواهد شد.
و) انتشار نمایشنامه های نویسندگان استان
در کنار مجموعه کارهای اجرایی، پروژه انتشار مجموعه «تجربه های جنوبی» که اختصاص به انتشار آثار نویسندگان بومی دارد را آغاز کردیم و هشت نمایشنامه را در قالب پنج کتاب منتشر کردیم. این کار به گمانم باید شدت بیشتری بگیرد تا آثار متنوع و متفاوتی را بتوانیم منتشر کنیم.
ز) برگزاری جشنواره تئاتر فجر در استان
در سه سال گذشته، سه رویداد مهم تئاتری در گستره فرا استانی در استان برگزار شده است. در سال93، جشنواره تئاتر منطقه چهار کشور را در بندرگناوه برگزار کردیم. در سال 94 و 95 نیز میزبان جشنواره بین المللی تئاتر فجر در قالب «جشنواره فجر استانی» بودیم. بنابراین در عمر سه ساله انجمن، سه اتفاق مهم برگزار شده است که نکته مهمی برای تئاتر استان ما است.
روشن است که یکی از راه های آموزش در حوزه تئاتر، دیدن است. برگزاری جشنواره هایی همچون فجر استانی، کمترین نتیجه مثبتش اینست که تئاتر روز کشور در استان روی صحنه می رود و هنرمندان تئاتر، به ویژه پیشکسوتان، با دیدن این آثار می توانند خود را به روز نگه دارند. این نکته آن زمان، مهم جلوه می کند که بدانیم در «سی سال» گذشته، فقط سه بار میزبان جشنواره فرا استانی بوده ایم؛ آن هم در فواصل دور از هم. در واقع از این منظر این سه سال برابر است با سی سال گذشته.!!!
برای این گفتگو ذکر این نمونه ها به گمانم کافیست. هر چند نمونه های دیگری نیز هست که در فرصت مناسب ریز به ریز به همه آن ها اشاره مفصل تر خواهم کرد.
در حال حاضر جایگاه انجمن نمایش در استان را چطور می بینید و مهمترین و اساسی ترین مشکلی که باید پان را حل کنید چیست؟
انجمن هم اکنون در سطح کشور به عنوان یکی از انجمن های فعال به شمار می رود. خوشبختانه بسیاری از مشکلاتی که در سطح کشور هست را ما نداریم و امیدوارم جامعه تئاتری قدر این فرصت ها رابداند. اشاره کنم به نکته ای که اغلب استان ها با آن درگیر هستند و در استان ما اصلا در این مورد هیچ مشکلی ندارد و آن این که در سایر استان ها، سالن های نمایش به بخش خصوصی واگذار شده و گروه های تئاتر برای تمرینات خود حتما باید سالن ها را کرایه کنند!!. خوشبختانه در استان ما، علی‌رغم اینکه مجتمع فرهنگی در اختیار بخش خصوصی است ولی با تاکید و دستور مدیر کل ارشاد، سالن های نمایش در اختیار انجمن است و گروها از این بابت مشکلی ندارند. باید قدر این فرصت ها رادانست. نکته دیگر اینکه، با دستور مدیر کل،کلیه اتفاقات و رویدادهای تئاتری را انجمن، سیاست گذاری و اجرا می کند. اتفاقی که در بسیاری از استان ها وجود ندارد. اصلا چرا سایر استان ها! در همین استان بوشهر در سال های گذشته، همه امورات بدین شکل در اختیار انجمن نبود. از این بابت و از حسن اعتماد دکتر ماحوزی سپاسگزارم. تفاهمی که در نکته اول و در پاسخ سوال نخست شما گفتم‌، اینجا خود را نشان می دهد که این تفاهم چقدر می تواند به رشد و توسعه تئاتر کمک کند.
اما عمده ترین مشکل حوزه تئاتر در سه سال گذشته همان مشکل جامعه هنریست. مشکلی که ارشاد در سه سال گذشته به دلایل متعدد با آن دست و پنجه نرم کرد و آن منابع مالیست. هر چند ارشاد، انجمن را در این حوزه تنها نگذاشته است، اما مسائل و سیاست های برون‌فرهنگی باعث گشت که در چند سال گذشته، فرهنگ و هنر از سوی مدیران ارشد استان در تنگنا قرار گیرد. هر چند با تقلا و تلاش نگذاشتیم کارها بر زمین بماند ولی خب در یک شرایط آرمانی و مطلوب اتفاقات فرهنگی با کیفیت بهتری انجام می گیرد. امیدوارم در فرصت باقیمانده شرایط مالی فرهنگ و هنر استان مطلوب تر گردد.
چه برنامه هایی برای آینده انجمن داشته و پیش بینی می کنید تا چه اندازه بتوانید آنها را عملی کنید؟
در جواب یکی از سوالات اشاره کردم که برای رسیدن به نقطه مطلوب، باید این رویدادهای درخور و شایسته را ادامه داد. مثل همین اجراهای عموم که باید شتاب بیشتری بگیرد. و نیز در حوزه آموزش هم چاره ای بیندیشیم برای رشد خودمان.
برنامه هایی که انجمن در سه سال گذشته تدوین کرده است همه را عملی کرده، ادامه مسیر‌ تئاتر ما را مطلوب خواهد کرد.
اما در مدت باقی مانده فعالیت این انجمن، علاوه بر انجام برنامه های روتین، دو برنامه روی کاغذ داریم که در تلاشیم در چند ماه آینده آن را انجام دهیم. مهمترین آن، دعوت از گروه های حرفه ای تئاتر کشور است. همین الان که دارم با شما صحبت می کنم، در روزهای آخر ماه مهر، هشت گروه حرفه ای تئاتر، از پایتخت، متقاضی اجرا در مجموعه تئاتر شهر بوشهر هستند. ما هم داریم تلاش می‌کنیم که بتوانیم این مهم را انجام دهیم.
ضمن اینکه، ساخت یک پلاتو نمایشی دیگر در مجموعه تئاتر شهر در برنامه است که برای انجامش تلاش خواهیم کرد.
همچنین اشاره‌ای هم کنم به سالن روباز مجتمع، که برای تبدیل آن به یک سالن بسته تلاش بسیار کردم. با توجه به وسعت و شکل کار، باید مدیران ارشد استان به کمک بیایند. هر چند، جناب استاندار سابق را هم به مجتمع آوردیم، وضعیت را به ایشان نشان و توضیح دادیم،
استاد صغیری هم تشریف داشتند و ایشان هم تایید و تاکید کرد. جناب استاندار هم قول دادند. من هم مسئول پیگیری شدم. ولی هشت ماه دویدم و متاسفانه نتیجه نداد. امیدوارم در دولت دوازدهم این مهم رخ دهد. متاسفانه سالن روباز در عمر بیست ساله اش، بیست بار هم مورد استفاده قرار نگرفته. تبدیل آن به یک سالن بسته می تواند در طول سال در خدمت هنر و هنرمندان باشد. ضمن اینکه معماری اش هم به گونه ایست که سبب می شود، سالن بسیار خوبی با ظرفیت زیاد شود که امیدوارم در آینده رخ دهد.
انتقاداتی را که به شما می شود درباره مدیریت انجمن نمایش و برگزاری جشنواره ها تا چه اندازه می پذیرید؟
یکی از آرزوهایم در این مدت شنیدن یک «نقد» بود. شگفتا که یک نقد هم نشنیدم. ولی تا دلت بخواهد «نق» شنیدم. نق هایی که یا فقط در خودبینی ریشه داشت و یا متبرک بود به توهین و ناسزاهای بسیار.
این فضا نیاز به نقد دارد؛ نقدی که بتوان از آن درس گرفت و مسیر اشتباهی را اصلاح کرد. متاسفانه عمده حرف ها در این فضا در حاشیه جشنواره ها رخ می دهد و ناشی از این است که هر کسی خود را برتر از دیگری می داند. به زودی در بحث مفصل تر دیگری منحصرا درباره چرایی این آسیب را باید گفتگو کرد. باید واقعا تحلیل کرد که چگونه ممکن است یک نفر در خانه خود بنشیند و دیگران را به ناسزا و فحش بگیرد و شگفتا که خود، عامل این حاشیه ها باشد و خود حاشیه ساز. اعتقادم بر اینست که انجمنی که به نیت کار و تلاش آمده است، نباید لحظه ای خود را درگیر این حرف و حدیث ها کند. کاری که در این چند سال ما کردیم. برای حاشیه انرژی صرف نکردیم و به متن پرداختیم.
ولی حاشیه سازان امسال را در مسیر اداری پیگیری می کنیم، نتیجه هم به اطلاع هنرمندان تئاتر استان می رسانیم.

کلیدواژه

جهانشیر یار احمدی

تئاتر

ارسال نظرات

captcha
طلوع دانش