مجموعه شعر «برگی از جنوب تنم» منتشر شد

این مجموعه دومین اثر ادبی شاعر جوان، خوش‌ذوق و تجربه‌گرای جنوبی‌ است که با غنای عاطفه و آنات سرشار شاعرانه همراه بوده و شاعر با بهره‌گیری از اندیشه، تصویر و روایت‌مندی، سعی در خلق دنیای تازه‌ی ذهنی، امضای خاص در زبان و جهان‌بینی ویژه خود را دارد.

شاعر مجموعه‌ « برگی از جنوب تنم » با اشاره به چگونگی شکل‌گیری این مجموعه گفت: پیوند انسان و طبیعت همیشه آرزوی من بوده و تنها جایی که من به این مهم دست پیدا می‌کنم هنگام نوشتن است. دنیای درونی من عاری از هرگونه زشتی و پلیدی‌ست؛ لذا همیشه دغدغه‌ام این بوده که مخاطب را وارد دنیای درونی خود کنم و او را از لذت دنیای تازه‌ی وجودی بهره‌مند کنم.

یاسر زیدونی با اشاره به جهان‌بینی شاعرانه‌ و صمیمیت ارتباط با خواننده خاطرنشان کرد: در هنگام نوشتن من در مقام یک بیننده در پشت پنجره‌ی اتاقم می‌نشینم و همه چیز را به‌ دقت از نظر می‌گذرانم و مخاطب را به کنکاش و جستجو در چیستی پدیده‌ها که از زبان طبیعت بیان می‌شود فرا می‌خوانم؛ بنابراین هرگاه نیاز به دیدن و گفتن باشد، دست به قلم می‌شوم.

وی با اشاره به نام و درونمایه این مجموعه اظهار کرد: برگی از جنوب تنم»، ادای دینی نسبت به زیست محیط زندگی شاعر می‌باشد. وطن در اصل تن شاعر و برگ استعاره از خود اوست»؛ بنابراین نام این مجموعه روایتگر اتمسفر اندیشه، سپهر ذهنی و اقلیم زیستی شاعر است.

زیدونی در پاسخ به این پرسش که «در شعر به دنبال کدام جانب روشن هستید» عنوان کرد: به تعبیر دکتر جلال ستاری اگر شعر نبود جهان این همه زیبایی نداشت. در واقع بخش اعظمی از زیبایی‌های جهان، حاصل باریک‌اندیشی و نگاه هستی‌شناسانه‌ خیام، حافظ، سعدی، نیما، سپهری، فروغ و آتشی و ده‌ها شاعر تجربه‌گرای معاصر است. لذا بنده نیز تمام تلاشم بر اینست با هر شعر خودم را مجاب کنم و خواننده را در درک و دریافت‌هایم از شگفتانه‌های طبیعت شریک کنم.

اگر شعر نبود جهان اینهمه زیبایی نداشت

شاعر و منتقد بوشهری در گفتگو با خبرنگار مهر با ابراز خرسندی از چاپ این مجموعه گفت: «برگی از جنوب تنم» اثر برجسته یکی از شاعران جوان و آینده‌دار جنوبی است که با زبان پیراسته از تکلف، در عین اندیشگانی و چند لایگی متن، ریشه در دکلماسیون طبیعی گفتار را دارد.

غلامرضا ابراهیمی افزود : زیدونی شاعری‌ است که در کمرکش سلسله جبال رفیع شعر امروز، از چشمه‌ی زلال شعر نیما نوشیده و سرمست شده و چشم به «قله‌های پا به ماه» دوخته است.

وی با اشاره به قدم‌های بلند شاعر در این مجموعه خاطرنشان کرد: شاعر با پلک‌های باز و ژرف‌نگرانه، طبیعت و پدیده‌ها را به نامگذاری دوباره ــ که کارکرد شعر راستین است ــ به تماشا نشسته و بدون اینکه تن به «تقلید» بسپارد، سعی در غریبه‌گردانی و «جور دیگرنویسی» دارد.

ابراهیمی با توجه به ویژگی‌های برجسته کتاب افزود: « هنجارگریزی، آنات شاعرانه، بهره‌گیری از عنصر روایت، آشنایی‌زدایی، اقلیم‌گرایی، ساختارشکنی و نزدیکی به زبان گفتار » از جمله مولفه‌هایی است که به این مجموعه طعم و رنگ دلپذیری بخشیده است.

,d اضافه کرد: ساختار شعر زیدونی با تخیل پهناور و دلالت‌های شاعرانه گره خورده که سوررئالیستی تلقی می‌شود. زبان‌ گفتار و تنوع واژگان او، صورت‌بندی زبان روزمره را با طبیعت و عشق بازتاب می‌دهد. «بن‌مایه‌های عاشقانه، طبیعت‌گرایی و شوق ‌هستی‌شناسی» سه عنصر بنیادین هستند که باغستان شعر زیدونی را سبز و تناور نشان می‌دهد.