بوشهری ها /تقویت متخصصین داخلی در مراکز علمی- مهارتی استان با توجه به ظرفیتهای بسیار فراوان در این استان با نقش راهبردی در حوزه ه نفت، گاز، پتروشیمی، دریا و تجارت دریایی، بسیار مهم تلقی می شود، چراکه تمرکز بخش مهمی از تجهیزات، تأسیسات و زیرساختهای صنعت نفت و گاز و پتروشیمی در این استان، باعث شده بوشهر نقشی فراتر از یک منطقه محلی داشته باشد و به یکی از پایههای اصلی تأمین منابع درآمدی، ارزی و ریالی کشور تبدیل شود. علاوه بر این نقش موثر بوشهر در جریان جنگ رمضان و دوازده روز و حملات متعدد دشمن به مراکز مهمی چون؛ نیروگاه اتمی بوشهر، خارک، پالایشگاه ها و...نشان داد که باید با اتکاء به ظرفیتهای داخلی هرچه سریعتر در مسیر پایدار در حوزه های مختلف قرار گرفت.
گامی مثبت در قلب انرژی ایران
اعلام رئیس دانشگاه ملی مهارتی استان بوشهر مبنی بر تخصیص حدود یک همت اعتبار عمرانی برای تربیت متخصصان حوزه نفت، گاز و دریا، خبری مهم و قابل توجه است، خبری که نباید آن را فقط در حد توسعه یک مجموعه دانشگاهی دید. این اعتبار، اگر در مسیر درست هزینه شود، میتواند زمینهساز تحولی جدی در تربیت نیروهای متخصص بومی باشد، نیروهایی که هم با شرایط اقلیمی، صنعتی و اجتماعی منطقه آشنا هستند و هم میتوانند در آینده بار بخش مهمی از توسعه صنعتی و اقتصادی استان را بر دوش بکشند. به اعتقاد کارشناسان؛ بوشهر به واسطه موقعیت سوقالجیشی خود در جنوب کشور و در حاشیه خلیج فارس، همواره جایگاهی ویژه در معادلات اقتصادی و امنیتی ایران داشته است. وجود صنایع بزرگ نفت و گاز، مجتمعهای پتروشیمی، بنادر مهم، ظرفیتهای دریایی و تأسیسات راهبردی، این استان را به یکی از حساسترین و اثرگذارترین نقاط کشور تبدیل کرده است. از این نظر، بوشهر تنها محل تولید یا انتقال انرژی نیست، بلکه بخشی از ستون فقرات اقتصاد ملی محسوب میشود.
ضرورت تقویت متخصصات بومی
از این رو، ارتقا کمی و کیفی نیروی انسانی بومی اهمیت دوچندان پیدا میکند، چراکه تجهیزات پیشرفته، واحدهای صنعتی بزرگ و زیرساختهای حیاتی، بدون حضور نیروهای متخصص، کارآمد و آموزشدیده، نمیتوانند به شکل پایدار و حداکثری مورد بهرهبرداری قرار گیرند. افزایش میزان تولید محصولات مرتبط با نفت، گاز و پتروشیمی، ارتقای بهرهوری، کاهش وابستگی به نیروهای غیربومی، مدیریت شرایط بحرانی و افزایش توان تابآوری صنعتی، همگی نیازمند تربیت نیروهایی است که هم دانش تخصصی داشته باشند و هم به منطقه تعلق و شناخت عمیق داشته باشند. در این راستا، توجه به دانشگاه ملی مهارتی استان بوشهر و تخصیص اعتباری در حدود یک همت برای توسعه عمرانی و آموزشی آن، میتواند یکی از گامهای مهم در جهت پاسخ دادن به همین نیاز تاریخی و راهبردی باشد. به گفته کارشناسان؛ یکی از مهمترین مسائل استانهای صنعتی، بهویژه استانهایی مانند بوشهر، این است که ظرفیتهای عظیم اقتصادی در منطقه وجود دارد، اما همیشه سهم نیروهای بومی از مدیریت، بهرهبرداری و توسعه این ظرفیتها متناسب با جایگاه استان نیست. این در حالی است کهکه جوانان بوشهری، به دلیل زیست در همین جغرافیا، آشنایی با شرایط اقلیمی، فرهنگی، دریایی و صنعتی منطقه و وابستگی طبیعی به آینده استان، میتوانند یکی از بهترین گزینهها برای فعالیت در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و دریا باشند. به گفته تحلیلگران؛ تربیت نیروی متخصص بومی در بوشهر فقط یک مطالبه اجتماعی یا اشتغالزایی محلی نیست، بلکه یک ضرورت اقتصادی و راهبردی است، چون وقتی نیروی انسانی از دل خود منطقه پرورش پیدا کند، هم ماندگاری بیشتری در محیط کار خواهد داشت، هم در شرایط بحرانی بهتر با اقتضائات منطقه کنار میآید و هم توسعه استان را نه صرفاً به عنوان یک مأموریت اداری، بلکه به عنوان بخشی از آینده خود میبیند.
به این ترتیبی تخصیص اعتبار عمرانی جدید دانشگاه ملی مهارتی بوشهر میتواند فرصتی برای تقویت همین رویکرد باشد. این دانشگاه باید بتواند به مرکزی برای تربیت تکنسینها، مهندسان مهارتی، متخصصان حوزه دریا، نیروهای فنی صنعت نفت و گاز، کارشناسان ایمنی، تعمیرات، نگهداری، ابزار دقیق، برق صنعتی، مکانیک، کنترل فرآیند و فناوریهای مرتبط با صنایع راهبردی استان تبدیل شود.
دانشگاه مهارتی، پلی میان آموزش و صنعت
به باور کارشناسان؛ تخصیص حدود یک همت اعتبار عمرانی به دانشگاه ملی مهارتی استان بوشهر باید در خدمت ایجاد زیرساختهایی قرار گیرد که ارتباط آموزش با صنعت را واقعیتر و مؤثرتر کند. ساخت و تجهیز کارگاههای تخصصی، آزمایشگاههای کاربردی، مراکز شبیهسازی عملیات صنعتی، فضاهای آموزشی مرتبط با فناوریهای دریایی، نفت، گاز و پتروشیمی، و همچنین ایجاد مراکز نوآوری و کارآفرینی میتواند این دانشگاه را به یکی از بازوهای اصلی توسعه استان تبدیل کند. قطعاً اگر این مسیر به درستی طی شود، دانشگاه ملی مهارتی بوشهر میتواند نیرویی تربیت کند که فقط مدرک تحصیلی نداشته باشد، بلکه توان حضور در میدان واقعی صنعت را داشته باشد، نیرویی که بتواند در افزایش تولید، بهبود کیفیت، کاهش هزینهها، نگهداری تجهیزات و ارتقای ایمنی صنایع نقشآفرینی کند.
تجربه ایستادگی خارک در جنگ رمضان
اهمیت اتکا به نیروهای بومی و داخلی زمانی بیشتر مشخص میشود که به تجربههای اخیربحرانی کشور نگاه کنیم. بوشهر و بهویژه جزیره خارک، در دورههای مختلف نشان دادهاند که چه اندازه برای کشور اهمیت راهبردی دارند. در جریان جنگ تحمیلی رمضان، طبق اخبار مطرحشده، جزیره خارک حدود ۵۴۸ بار مورد اصابت موشک قرار گرفت، اما با وجود این حجم از حملات به جزیره خارک و همچنین دیگر مناطق چون نیروگاه اتمی بوشهر، پالایشگاه ها و... توانست نقش راهبردی خود را در کشور حفظ کند و ارتباط حیاتی خود را با سرزمین اصلی از دست ندهد. به باور همگان این پایداری، اتفاقی ساده یا تصادفی نبود، بلکه حاصل مجموعهای از عوامل بود، از توان دفاعی آفندی و پدافندی کشور گرفته تا حضور نیروهای متخصص داخلی، مدیریت زیرساختها، آمادگی عملیاتی و روحیه ایستادگی در برابر بحران. تجربه خارک نشان داد که در نقاط راهبردی، تجهیزات و تأسیسات به تنهایی کافی نیستند، آنچه به زیرساختها جان میدهد و آنها را در شرایط سخت حفظ میکند، نیروی انسانی آموزشدیده، متخصص و متعهد است.
گامی مثبت، مشروط به اجرای درست
اعلام تخصیص حدود یک همت اعتبار عمرانی برای دانشگاه ملی مهارتی استان بوشهر، بیتردید یک گام مثبت است، اما اهمیت اصلی آن در نحوه اجرا مشخص خواهد شد. اگر این اعتبار تنها صرف ساختوسازهای عمومی شود، اثر آن محدود خواهد بود. اما اگر در کنار توسعه فضاهای عمرانی، به تجهیز کارگاهها، توسعه رشتههای متناسب با نفت، گاز، پتروشیمی و دریا، ارتباط با صنایع بزرگ، حمایت از تیمهای دانشجویی، ایجاد مراکز نوآوری و تقویت آموزشهای کاربردی توجه شود، این اعتبار میتواند به یک نقطه عطف برای استان تبدیل شود. به اعتقاد صاحبنظران؛ بوشهر امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند پیوند میان دانشگاه، صنعت و امنیت است. این استان هم قلب انرژی کشور است، هم دروازه مهمی در تجارت دریایی، هم نقطهای حساس در معادلات راهبردی. بنابراین، تقویت دانشگاه ملی مهارتی آن، در واقع تقویت آینده بوشهر و بخشی از آینده ایران است. در این میان، اگر نیروهای بومی این استان بهدرستی آموزش ببینند، در صنایع بزرگ به کار گرفته شوند و در مسیر تخصص، کارآفرینی و نوآوری قرار گیرند، بوشهر میتواند با اتکا به ظرفیت داخلی خود، هم در افزایش تولید و درآمد کشور نقش پررنگتری ایفا کند و هم در شرایط بحرانی، توان دفاعی، پدافندی و عملیاتی خود را ارتقا دهد. این همان نقطهای است که آموزش مهارتی از یک مسئله دانشگاهی فراتر میرود و به یک ضرورت ملی تبدیل میشود.
همزمان با تخصیص یک همت برای مراکز علمی – مهارتی بوشهر
